فجاء رجل إلى محمّد بن الأشعث وهو جالس إلى ابن زياد ، فسارّه ، فقال له : إنّ مسلما في دار فلان . فقال ابن زياد : ما قال لك ؟ قال : إنّ مسلما في دار فلان . قال ابن زياد لرجلين : انطلقا ، فأتياني به . « 1 » الطّبري ، التّاريخ ، 5 / 391 وأقبل ابن تلك المرأة الّتي مسلم بن عقيل في دارها إلى عبد الرّحمان بن محمّد بن الأشعث ، فخبّره بمكان مسلم بن عقيل عند أمّه ، فقال له عبد الرّحمان : اسكت الآن ، ولا تعلم بهذا أحدا « 2 » من النّاس . قال : ثمّ أقبل عبد الرّحمان بن محمّد إلى أبيه ، فسارّه في أذنه ،

--> ( 1 ) - گويد : پسر آن زن ، غلام محمّد بن أشعث بود وچون از قضية خبر يافت . پيش محمد رفت وبدو خبر داد . محمد نيز پيش عبيد اللّه رفت وبه أو خبر داد . عبيد اللّه ، عمرو بن حريث محزومى را كه سالار نگهبانان وى بود ، فرستاد . عبد الرّحمان بن محمّد بن أشعث نيز با وى برفت . گويد : پسر آن پيرزن ، بلال بن أسيد ، كه مادرش ابن عقيل را پناه داده بود ، صبحگاهان پيش عبد الرّحمان بن محمد بن أشعث رفت وبه أو خبر داد كه ابن عقيل در خانهء مادر أو است . گويد : عبد الرّحمان پيش پدر خويش آمد كه به نزد ابن زياد بود وآهسته با وى سخن كرد . ابن زياد بدو گفت : « چه مىگويد ؟ » گفت : « مىگويد كه ابن عقيل در يكى از خانه‌هاى ماست . » ابن زياد چوب را پهلوى وى نهاد وگفت : « برخيز وهم‌اكنون أو را بياور . » قدامة بن سعيد ثقفى گويد : وقتي ابن أشعث برخاست كه ابن عقيل را بياورد ، ابن زياد كس پيش عمرو بن حريث فرستاد كه در مسجد بود ونايب وى بود وگفت : « شصت يا هفتاد كس با ابن أشعث بفرست كه همگى از طايفهء قيس باشند . » گويد : نخواست از قوم أشعث بفرستد كه دانسته بود هيچ قومي خوش ندارد كسى همانند ابن عقيل را از ميان آنها به دست آرند . گويد : پس عمرو بن عبد اللّه سلمى را با شصت يا هفتاد كس از قبيلهء قيس همراه وى فرستاد . يكى پيش محمد بن أشعث آمد كه به نزد ابن زياد نشسته بود وبا وى آهسته سخن كرد وگفت : « مسلم در خانهء فلانى است . » ابن زياد گفت : « با تو چه مىگويد ؟ » گفت : « مىگويد ، مسلم در خانهء فلانى است . » ابن زياد به دو كس گفت : « برويد وأو را پيش من آريد . » پاينده ، ترجمه تاريخ طبري ، 7 / 2921 ، 2951 ، 2977 ( 2 ) - من د ، وفي الأصل وبر : أحد .